Ongeveer anderhalf jaar geleden heb ik mijn Facebook account opgezegd en toen kreeg ik pas door dat mensen ook daadwerkelijk naar mijn vakantiefoto’s keken en mijn reisverslagen volgden.
Mijn reislust werd gewekt toen ik begin 2000 een vriendin en een studiegenoot opzocht aan de andere kant van de oceaan. De een in Toronto, de ander in St. Louis en aansluitend in mijn eentje naar Chicago. Ik heb op Schiphol staan huilen zo zenuwachtig was ik om alleen te vliegen en alleen te reizen, maar ik weet nog goed hoe ik de gate uitliep na die vlucht en een gevoel van rust over me kreeg. Ik was er en het ging goedkomen en een nieuwe wereld ging letterlijk voor me open.
De 11-daagse trekking door de Himalaya bij temperaturen ver onder nul laat ik graag aan de diehards over, maar dat wil niet zeggen dat ik mijn vakanties niet avontuurlijk vind. Voor mij ligt de uitdaging in het bestellen van een in Cantonees geschreven menukaart in hartje Beijing, waarbij de hele familie vanuit de keuken komt meekijken hoe twee lange, blanke Europeanen met handen en voeten proberen duidelijk te maken dat ze vandaag liever geen gebraden cavia willen eten maar gewoon kip. (Tip: neem plaatjes op je telefoon mee)
De meeste reizen maak ik tegenwoordig met manlief Marc. Er is een Engels gezegde dat ik erg mooi vind: the couple who travels together, stays together. Een van de eerste dates die ik met Marc had was in 2004 naar de vakantiebeurs en toen we een paar maanden later onze eerste vakantie samen in Brazilië allebei een mega voedselvergiftiging opliepen en elkaar nog steeds in de ogen konden kijken wist ik dat het echte liefde was. We hebben met z’n tweeën een bedrijf in online marketing waardoor we overal ter wereld vanaf onze laptop kunnen werken. Digitale nomads noemen ze dat tegenwoordig en de vrijheid die dit meebrengt om te kunnen reizen wanneer we willen, is voor ons een grotere luxe dan ik vooraf ooit had durven dromen.
De teller staat momenteel op de 40 landen en ik heb inmiddels alle continenten bezocht, sommige alleen wat uitgebreider dan anderen. We hebben op reis onder de sterrenhemel in een woestijn geslapen, een categorie 5 orkaan doorstaan, in het Great Barrier Reef gesnorkeld, een aardbeving van 7,8 op de schaal van Richter meegemaakt en het gepresteerd om in een land waar maar 2 snelwegen doorheen lopen compleet de weg kwijt te raken. Het is nooit saai bij ons.
Als je wil weten waar ik precies ben geweest dan kun je dat hier zien. Als je wil weten waar de volgende reis naartoe gaat dan kun je dat op mijn in de planning pagina zien en heb je een vraag kijk dan op de FAQ’s pagina.